در شهريور ماه 1320 هنگام اشغال ايران توسط نيروهاي بيگانه انگليس و روس و امريكا و عبور تانكهاي شوروي از خيابانهاي تهران در محل پل چوبي تهران سركوچه آسياب بادي (نزديك به ميدان .فوزيه يا امام حسين فعلي) چند نوجوان با سنگ تانكها را مورد حمله قرار دادند.

  اين جوانان پس از ورود به دبيرستان پايه كوششهاي ميهن پرستانه را نهاده و با نامهاي انجمن ايران دوست , جويندگان رستاخيز ملي ايران  , نهضت محصلين و ... بهمراه گروه ديگري از جوانان وطن پرست دست به مبارزه زدند در سالهاي 1324و 1325 همزمان با توطئه جدايي آذربايجان گروهي از اين جوانان دست به تشكيل سازماني بنام انجمن به گونه زيرزميني و همراه با خشونت زدند.

  از افراد سرشناس انجمن مي توان از محسن پزشكپور ، علي نقي عاليخاني ، بيژن فروهر , عليرضا رئيس ، جواد تقي زاده ، داريوش همايون ، حسن غفوري ، هوشنگ حق نويس در شاخه نظامي و محمد رضا عاملي تهراني ، حسنعلي صارم كلالي ، و حسين خان مصدق در سازمان خارجي انجمن نام برد.

  در پانزدهم شهريور 1325 هنگامي كه محسن پزشكپور و داريوش همايون در تپه هاي امير آباد (خوابگاه دانشجويان فعلي)به دنبال نارنجكهاي بازمانده از كمپ اشغالگران در آن نقطه بودند, پاي داريوش همايون بروي مين رفته و با انفجار مين داريوش همايون مصدوم و توسط پزشكپور به بيمارستان سينا رسانده مي شود در تاريخ هشتم خرداد 1325 هنگامي كه عليرضا رئيس سرگرم آماده ساختن نارنجكي براي استفاده عليه بيگانه پرستان و عاملان سرشناس كشورهاي بيگانه در ايران بود نارنجك منفجر و بدن عليرضا رئيس قطعه قطعه مي گردد.